OvisLink AirLive AirVideo-2000 Wireless Video Presenter – sposób na efektowne konferencje

12 lutego 2009 0 przez Marcin Karbowniczek

Prezentacje i konferencje to w wielu firmach codzienność. Na takich spotkaniach często korzysta się z multimedialnych materiałów wyświetlanych na dużym ekranie przy użyciu projektora. Nierzadko rozpoczęcie prezentacji opóźnia się z powodu problemów z podłączeniem komputera do rzutnika. Dużo czasu zajmuje też przełączanie źródła obrazu pomiędzy poszczególnymi uczestnikami konferencji, na przykład gdy każda z obecnych osób ma kilka słów do powiedzenia i chciałaby je poprzeć odpowiednim materiałem graficznym. Dla takich klientów firma OvisLink, właściciel marki AirLive, wprowadziła urządzenie AirVideo-2000.

AirVideo-2000 to bezprzewodowy serwer projekcji wideo. Ma on
postać niewielkiego szarego pudełka, do którego poprzez złącze RP-SMA można
dokręcić antenę – np. taką niewielką, jaką dołączono w zestawie. Pozostałe
złącza służą do podłączenia zasilacza, kabla sieci Ethernet (RJ-45), wtyczki audio mini-jack i kabla VGA w wersji mini-D-sub. Z tyłu znajduje się również włącznik zasilania i przycisk resetowania ustawień urządzenia.

Na przednim panelu umieszczono trzy diody, które
wskazują stan urządzenia: dostępność zasilania, podłączenie do sieci LAN
i aktywność sieci WLAN.

 

W opakowaniu obok urządzenia znajduje się mały zasilacz,
instrukcja, płyta z oprogramowaniem i szyna ze śrubkami do przymocowania
urządzenia do ściany.

 

Zasada działania

Zasada działania urządzenia jest dosyć prosta, sprowadza
się do sprawnego przełączania pomiędzy różnymi źródłami obrazu
i dźwięku, które są przekazywane na główny wyświetlacz. Komunikacja pomiędzy
użytkownikami a serwerem odbywa się poprzez sieć wi-fi lub za pośrednictwem kabla, przez Ethernet.
Dostęp do sieci jest blokowany hasłem, z podziałem na użytkownika,
kontrolera prezentacji i administratora. Osoba nadzorująca prezentację z
uprawnieniami kontrolera ma możliwość przełączania źródeł pomiędzy
poszczególnymi użytkownikami lub ich całkowitego odłączenia. Poszczególni
użytkownicy mogą sami przełączać widok na sygnał pochodzący z własnego komputera. Sam sygnał jest przesyłany za pośrednictwem specjalnej aplikacji
instalowanej w systemie Windows.

 


Uruchomienie

Urządzenie włącza się wspomnianym już przyciskiem z tyłu obudowy. W chwilę po jego naciśnięciu na podłączonym
wyświetlaczu pojawia się komunikat System Loading, po czym po upływie pół minuty pojawia się ekran z informacjami na temat stanu urządzenia.

 

Informacje podawane na ekranie to kolejno: nazwa sieci
uruchomionego punktu dostępowego (SSID), adres IP serwera wideo, kanał wi-fi, na
którym odbywa się komunikacja, stan szyfrowania WEP i bieżąca rozdzielczość
wyświetlacza. W lewym górnym rogu podawany jest czterocyfrowy kod
potrzebny do podłączenia się do serwera w trakcie prezentacji.

Urządzenie działa bezgłośnie. Aby skorzystać z jego
możliwości, należy podłączyć się do sieci wi-fi, która domyślnie nazwana jest WPS i nie jest zabezpieczona. Po podłączeniu się do sieci serwer
automatycznie nadaje numer IP podłączanemu komputerowi. Dzięki temu dostępny staje się panel operacyjny serwera (pod domyślnym
adresem 192.168.1.1).

 

Można zalogować się na
trzy konta użytkowników utworzone przez twórców systemu.
Pierwsze z nich zostało oznaczone jako download i służy do pobrania małego
pakietu oprogramowania potrzebnego do aktywnego użytkowania serwera. Po
wpisaniu odpowiedniego hasła dostępny staje się plik, który należy zapisać na
dysku twardym laptopa i uruchomić. Instalacja pobranego programu przebiega
błyskawicznie.

Drugie konto, określane jako conference control, umożliwia nadzór nad prowadzoną konferencją. Po
wpisaniu odpowiedniego hasła w przeglądarce internetowej, pojawia się ekran z
listą uczestników biorących udział w konferencji. Każdy użytkownik jest opisany
za pomocą wybranej nazwy komputera oraz numeru IP. Osoba zarządzająca
konferencją może po zalogowaniu przełączać źródło obrazu i dźwięku pomiędzy
poszczególnymi użytkownikami.

 

Konfiguracja urządzenia

Trzecie konto, na które można się zalogować poprzez
panel WWW, to konto administratora, określone jako admin. Pozwala ono wprowadzać zmiany w konfiguracji serwera za pomocą szeregu ekranów w panelu WWW.

Pierwszy z ekranów umożliwia podgląd stanu
urządzenia. Wyświetlane są: wersja zainstalowanego oprogramowania,
ustawienia sieciowe serwera, takie jak numer IP i adresy MAC interfejsu
sieci bezprzewodowej oraz interfejsu Ethernet, i liczba podłączonych użytkowników.

 

Następny ekran umożliwia skonfigurowanie adresu IP
urządzenia, włączenie i ustawienie serwera DHCP oraz przypisanie parametrów
sieci wi-fi. Te parametry to m.in. nazwa sieci (SSID) oraz kanału, na
którym będzie działać nadajnik. Urządzenie pozwala także wybrać rodzaj szyfrowania WEP komunikacji bezprzewodowej. Ostatnią z opcji dostępnych
z poziomu tego panelu jest typ pakietów przesyłanych pomiędzy siecią bezprzewodową a złączem sieci Ethernet. Dostępne są trzy opcje: zezwolenie na przepuszczanie całego ruchu, blokada wszelkich pakietów lub
ograniczenie dostępu wyłącznie do stron internetowych, tj. połączeń z
portami 80 i 443 (HTTP i HTTPS).

 

Trzeci ekran konfiguracyjny pozwala wybrać sposób wyświetlania obrazu przez projektor. Dostępne są trzy rozdzielczości (800×600,
1024×768, 1280×768), dwie głębie kolorów (16 i 32 bity) oraz dwie
częstotliwości odświeżania ekranu (60 lub 75 Hz)

 

Dalsze ekrany umożliwiają zmianę haseł do panelu dla
poszczególnych kont, zresetowanie wszystkich ustawień, aktualizację
oprogramowania oraz zrestartowanie urządzenia.

 

Zmiana jakichkolwiek ustawień pociąga za sobą konieczność
zrestartowania urządzenia.

 

Użytkowanie

Po instalacji programu pobranego z serwera za
pomocą panelu użytkownika można już rozpocząć przesyłanie obrazu i dźwięku do
urządzenia. Aby to zrobić, należy uruchomić ten program, pamiętając o
tym, by wciąż być podłączonym do sieci bezprzewodowej serwera. Po uruchomieniu
urządzenie zaczyna szukać serwera w podłączonej sieci.

 

 

Następnie pojawia się okno, w którym są podane namiary na
serwer wideo – o ile został znaleziony. W okienku tym należy również
wpisać imię użytkownika i wspomniany kod dostępu, wyświetlany na ekranie, do którego podłączony jest serwer. Kod ten zmienia się po każdorazowym
podłączeniu się do serwera.

 

 

Sam program po uruchomieniu zajmuje mało miejsca na ekranie
i umożliwia pracę w dwóch trybach: prezentacji pulpitu oraz filmu wideo. W
pierwszym dostępne są trzy polecenia: „odtwórz/ wstrzymaj”, „zatrzymaj” i
„odśwież”. Pozwalają one kontrolować przesyłanie obrazu i dźwięku pomiędzy
podłączonym komputerem a serwerem. Są one przekazywane w czasie rzeczywistym,
bez większych opóźnień. W praktyce szybkość działania systemu jest
zdecydowanie wystarczająca do multimedialnych prezentacji.

 

 

Drugi tryb służy do bezpośredniej prezentacji
materiału wideo. Jest on przesyłany w nieco inny sposób, tak aby kosztem
jakości obrazu uzyskać większą płynność. W praktyce pełnoekranowy film wideo
w wybranej rozdzielczości wyświetlany jest zupełnie płynnie, choć jakość kolorów jest dostrzegalnie gorsza (ale tylko trochę). Na obrazie widać szum, nieobecny podczas wyświetlania materiału
wideo na monitorze podłączonym bezpośrednio do komputera.

 

 

W programie zastosowano rozwijane menu, w którym
znajdują się skróty do panelu administracyjnego, funkcja wyszukiwania serwera,
opcja zapętlenia wyświetlanego materiału wideo i ustawienie języka.
Ponadto dostępna jest opcja skopiowania programu do komunikacji z serwerem na pendrive,
co pozwala na szybkie podłączanie do serwera komputerów, bez wcześniejszego
pobierania wspomnianego programu przez panel WWW.

 

Wydajność

Dosyć ważną kwestią jest obsługa wyższych rozdzielczości
ekranu. Po uruchomieniu programu do komunikacji z serwerem pojawia się
komunikat o dostosowaniu rozdzielczości ekranu do trybu
wyświetlania obrazu. W przypadku gdy użytkownik nie zgodzi się na taką
zmianę, obraz jest dynamicznie dopasowywany do ustawień serwera.
Należy zaznaczyć, że o ile w standardowej rozdzielczości 1024×768
płynność jest zdecydowanie wystarczająca, to w wyższych obsługa urządzenia staje się uciążliwa. Jest tak nie tylko
dlatego, że prezentowany obraz jest przeskalowany, mniej czytelny i mniej
płynny, ale także z powodu dużego obciążenia procesora przez program,
który przekazuje obraz i dźwięk do serwera. Moc procesora Core 2 Duo 2 GHz
była wykorzystywana nawet w 40%.

Zasięg sieci wi-fi można uznać za dobry i
zdecydowanie wystarczający do typowych zastosowań. Materiał wideo
był sprawnie przesyłany nawet w odległości 15 m od serwera, gdy na drodze sygnału
znajdowały się trzy ściany. Po zerwaniu połączenia, które wymusiliśmy przez odłączenie anteny wi-fi, urządzenie wróciło do stanu oczekiwania
na użytkowników. Innym problemem było
sporadyczne zawieszanie się programu obsługującego połączenie. Zdarzyło się to np. w momencie wyjmowania modułu pamięci flash ze złącza USB komputera.

 

Bezpieczeństwo

Warto zauważyć, że urządzenie obsługuje jedynie szyfrowanie
WEP dla komunikacji wi-fi. O ile serwer z założenia nie jest punktem dostępowym,
to przy odpowiedniej konfiguracji umożliwia takie działanie. Wystarczy zezwolić na przekazywanie pakietów sieci bezprzewodowej z sieci i do sieci LAN.
Tymczasem tak skonfigurowany system istotnie naraża sieć na nieautoryzowany
dostęp, a przecież docelową grupą klientów są przedsiębiorcy. Nawet wprowadzenie szyfrowania komunikacji wi-fi za pomocą
najmocniejszego z dostępnych kluczy, 128-bitowego WEP, nie zabezpieczy sieci lokalnej przed choćby średnio zdolnymi włamywaczami. Sprawdziliśmy, czy producent w jakiś inny, nieznany nam sposób zadbał o
bezpieczeństwo sieci klienta, i okazało się, że wystarczyło niecałe 2,5 minuty, aby zdalnie złamać hasło do sieci wi-fi serwera. Zatem aby
względnie bezpiecznie korzystać z funkcji udostępniania połączenia
internetowego lub zasobów sieci lokalnej za pomocą AirVideo-2000, należy
pamiętać o wyłączeniu urządzenia po zakończeniu konferencji.
Pozostawienie go włączonego wraz z ustawionym przekazywaniem połączeń do sieci
lokalnej może stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa firmy.

 

Podsumowanie

AirLive AirVideo-2000 to ciekawe urządzenie, które być może
znajdzie zastosowanie w salach konferencyjnych wielu nowoczesnych firm. Jego
możliwości i wydajność w zupełności wystarczają. Zachęcać do zakupu powinna także niewielka obudowa oraz dość duża
wygoda użytkowania. Jednak urządzenie to raczej nie znajdzie zastosowania
w domu. Ponadto słabe zabezpieczenie sieci
bezprzewodowej może powodować obawy o bezpieczeństwo firmowych
danych.

 

Zalety

  • Prosta, wygodna obsługa
  • Możliwość usprawnienia konferencji
  • Wystarczająca wydajność

 

Wady

  • Duże zużycie mocy procesora
  • Słabe zabezpieczenie sieci bezprzewodowej
  • Brak oprogramowania dla systemów innych niż Windows

 

Do testów dostarczył: OvisLink
Cena: 950 złotych z podatkiem VAT