Na początek może krótkie przypomnienie. Odbiornik GPS to urządzenie potrafiące dość dokładnie (z dokładnością do kilku metrów) ustalić swoją pozycję i podać ją w formie współrzędnych geograficznych. Tylko tyle i aż tyle. Jest niezbędny do działania coraz popularniejszej nawigacji satelitarnej. To dzięki niemu program-nawigator "wie", gdzie się aktualnie znajdujemy oraz w jakim kierunku i z jaką prędkością zmierzamy. Wbudowane odbiorniki GPS coraz częściej pojawiają się na listach standardowego wyposażenia palmtopów, znajdziemy je też w komórkach z najwyższej półki (takich jak Nokia N95 czy HTC TyTN II), są wreszcie obowiązkowym elementem urządzeń typu PNA, czyli samodzielnych zestawów do nawigacji (dobrym przykładem będzie tu TomTom One). Kupienie kombajnu z wbudowanym chipem odbiornika GPS to tylko jeden ze sposobów na wejście w posiadanie urządzenia umożliwiającego korzystanie z nawigacji. Jest też droga na skróty dla tych, którzy wolą kompletować sprzęt "na raty" albo nie mogą sobie wybrać nic spośród oferty dostępnych palmtopów i telefonów wyposażonych w GPS-y. By korzystać z nawigacji, wystarczy do posiadanego telefonu/palmtopa/laptopa dokupić zewnętrzny odbiornik, podłączany zwykle przez Bluetooth. Na przykład jednego z przetestowanych przez nas Pentagramów.

Dwa serca

Pentagram PathFinder P 3100

Pentagram nie kojarzył się dotąd z urządzeniami do nawigacji satelitarnej. Nic dziwnego, para odbiorników PathFinder: P 3100 (znany też jako PathFinder 6001) oraz P 3101 to jego pierwsza próba podejścia do tematu. Czy powinniśmy więc się niepokoić? Raczej nie. Konstrukcja odbiornika GPS nie jest specjalnie skomplikowana, a najwięcej zależy od wykorzystania odpowiedniego chipsetu. W tej kwestii Pentagram postąpił bardzo rozsądnie. Tańszy P3100 został wyposażony w sprawdzony układ SiRFstar III, który zdążył zaskarbić sobie sympatię użytkowników i uznanie dziennikarzy. To właśnie odbiorniki korzystające z tego chipa jako pierwsze zaoferowały naprawdę wysoki komfort użytkowania. SiRFstar III, dzięki wyjątkowej czułości, doskonale radzi sobie z ciągłym ustalaniem pozycji - startuje szybko i nie powoduje irytujących przerw w śledzeniu. Zastosowanie go gwarantuje tańszemu z Pentagramów co najmniej przyzwoitą skuteczność działania; nie uprzedzajmy jednak faktów. Pewną niespodziankę (chociaż nie do końca...) stanowi układ zastosowany w droższym, P 3101. Nie pochodzi on od powszechnie cenionego producenta SiRF Technology, ale od nieco mniej znanej firmy MTK. To jednak żadna nowość dla uważnych czytelników ITbiznes.pl. W identyczny chip został wyposażony przetestowany przez nas niedawno odbiornik Qstarz BT-Q818. Wyniki testów tego urządzenia nastrajają optymistycznie, zwłaszcza że droższy z Pentagramów i Qstarz to w rzeczywistości....

...bracia bliźniacy

Znajdź 10 różnic...

Podobieństwa między tymi pozornie niespokrewnionymi odbiornikami nie kończą się oczywiście na zastosowaniu identycznego chipsetu sterującego. Każde z urządzeń wygląda nieco inaczej, ale wystarczy przyjrzeć się trochę uważniej, by dojść do wniosku, że jedyne co je od siebie odróżnia, to czarna płytka na głównym panelu. W przypadku Qstarza jest dłuższa i błyszcząca (ale zarazem bardziej podatna na zarysowania i zabrudzenia), podczas gdy w odbiorniku Pentagram krótsza i matowa. Wielkość i kształt obudowy oraz wszystkie detale (złącza, przełącznik, klapka) są identyczne. Oba urządzenia - co warto podkreślić - nie zostały zbudowane w "fabryce świata", czyli Chinach, ale na Tajwanie. Tyle podobieństw. Dokładniejsze oględziny wskazują na jedną, istotną różnicę. Odbiornik Pentagrama został wyposażony w nieco słabszą baterię (1000 mAh wobec 1100 mAh Qstarza), co z pewnością wpłynie na krótszy czas działania. Pentagram i Qstarz to nie jedyne marki, pod jakimi występuje to urządzenie. Kolejni bliźniacy noszą imiona iBlue oraz BlueNext.